Oswajamy AI
Wstęp
Mleko jest rozlane! Kupa przeleciała przez wentylator i teraz wszystko jest w brązowe kropki!
Tak można opisać sytuację z AI.
Oczywiście, można się oflagować lub podjąć nawet strajk okupacyjny. Ale produkty są już na rynku i już się ich nie pozbędziemy. Będą z nami do końca cywilizacji. Trzeba nauczyć się z nimi żyć i je wykorzystywać.
Popatrzmy dzisiaj na kwestie programowania. Przetestujemy trochę niszowe zastosowanie. Konwersję starego, zapomnianego oprogramowania do użycia na współczesnych platformach. A mianowicie konwersję oprogramowania Turbo Pascal (lub ogólnie Pascal) z MS-DOS na JavaScript uruchamiany w przeglądarce internetowej.
Analizujemy trzy przykłady które powstawały gdzieś między 1995 a 1997 r.
Przykład 1: MRace32
To prosta gra, pierwotnie napisana w Turbo Pascalu. Później, eksperymentalnie, rozwijana także w TMT Pascalu i Free Pascalu (ówcześnie FPK). Obydwa późniejsze kompilatory były już 32-bitowe.
Kod źródłowy, nieskromnie mówiąc, jest przejrzysty i zrozumiały. Ten program ówcześnie był nawet omawiany w niektórych szkołach na zajęciach z informatyki.
Polecenie dla AI (tzw. „prompt”) nie było skomplikowane. Opisujemy co to jest, środowisko pierwotne i docelowe, definiujemy założenia techniczne. Warto zwrócić uwagę, że nie opisujemy mechaniki gry. Tę, AI samo sobie określi.
MRace32a. Pascal, oryginalny kod zgodny TMT Pascal 32 bit (wersja 32 bitowa języka Turbo Pascal). Czy mógłbyś zrobić konwersję załączonego programu do współczesnego JavaScript? Założenia: 1. Uruchomienie lokalne w przeglądarce internetowej lub przez sieć (pojedynczy plik html), grafika w canvas html5, skalowanie do okna przeglądarki (można zachować oryginalne proporcje ekranu 5:4). 2. Klawisze kursorowe. 3. Zwróć uwagę, że oryginalnie program pracował w trybie tekstowym 80x25 znaków, używał zestawu ASCII z IBM PC, wyświetlanie było optymalizowane przez bezpośredni dostęp do pamięci ekranu, m.in. użyto instrukcji move. 4. Wersja w javascript powinna na początku wyświetlić winietkę z informacjami o programie (patrz początkowy komentarz w kodzie) i help'a (patrz pod koniec kodu), właściwy program powinien się rozpocząć po naciśnięciu spacji. Podobnie na końcu, po zakończeniu programu, program powinien czekać na spację przed powrotem do winietki.
Po 5(!) minutach dostajemy odpowiedź. Link do kodu i komentarz:
Wersja zachowuje:
-ekran tekstowy 80×25 z paletą IBM PC i znakami CP437,
-buforowanie całej klatki, będące odpowiednikiem kopiowania pamięci instrukcją move,
-grafikę w canvas skalowaną do okna w proporcji 5:4,
-oryginalną logikę prędkości, punktacji, kolizji, eksplozji i pięciu żyć,
-sterowanie klawiszami kursora, CapsLock dla dźwięku i End dla zakończenia gry,
-winietkę z informacjami i pomocą przed rozpoczęciem,
-start po naciśnięciu spacji,
-ekran końcowy oczekujący na spację przed powrotem do winietki.
Plik nie korzysta z bibliotek ani zasobów zewnętrznych. Można go otworzyć bezpośrednio w przeglądarce albo udostępnić przez dowolny serwer www. Sprawdziłem składnię JavaScript oraz przebieg: winietka → gra → sterowanie → End → ekran końcowy → powrót spacją.
I to wszystko. Program działa bezbłędnie. Ale, powtórzę, to dzięki bardzo przejrzystemu kodowi źródłowemu oryginału. AI samo rozpoznało co się dzieje w programie, dopasowało funkcjonalność do pętli komunikatów przeglądarki i obsługi klawiatury, zaimplementowało bufor ekranu itd. A gotową konwersję można sobie sprawdzić tutaj: https://technique.pl/vsa/conversions/mrace32a.html
