MDS 442 - Historia wersji

Szdowk o 14:05, 30 gru 2014

2014-12-30T14:05:42Z

Szdowk o 18:56, 17 lis 2014

2014-11-17T18:56:37Z

Szdowk o 19:54, 31 paź 2014

2014-10-31T19:54:54Z

Szdowk o 19:21, 31 paź 2014

2014-10-31T19:21:19Z

Szdowk o 09:00, 31 paź 2014

2014-10-31T09:00:19Z

Szdowk o 08:59, 31 paź 2014

2014-10-31T08:59:20Z

Szdowk o 19:01, 23 wrz 2014

2014-09-23T19:01:58Z

Szdowk o 18:59, 23 wrz 2014

2014-09-23T18:59:33Z

Szdowk o 18:57, 23 wrz 2014

2014-09-23T18:57:11Z

Szdowk o 18:56, 23 wrz 2014

2014-09-23T18:56:57Z

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 Subiektywna opinia: Rodzina magnetofonów MDS-41x/43x/44x(x) jest niewątpliwie legendarna.
-Rodzina ta jest dość liczna. Z punktu widzenia stylistyki można ją podzielić co najmniej na dwie serie. Pierwszą, z modelami 417, 418, 430, 430B i drugą, z 432, 440, 442, 4421 i 4422.
+Rodzina ta jest dość liczna. Z punktu widzenia stylistyki można ją podzielić co najmniej na dwie serie. Pierwszą, z modelami 417, 418, 430, 430B i drugą, z 432, 440, 442, 4421 i 4422. Model 417 był prezentowany na MTP (Międzynarodowe Targi Poznańskie) już w 1984r., a produkcję tych magnetofonów najprawdopodobniej zakończono w 1992r na modelu 4422.
 Niestety trudno ustalić czym różniły się miedzy sobą poszczególne modele w ramach tych samych serii poza szczegółami stylistyki. Np. o 432/44x możemy powiedzieć, że 432 w odróżnieniu od 44x nie był wyposażony w Dolby C. 440 podobno było modelem eksportowym 442 z opisami po angielsku. Jednak wiemy, że zdarzają się też 442 w wersjach angielskiej i francuskiej (obydwie wersje czasem występują pod marką MacWatts). Z kolei 4421 to przedostatnie wcielenie tego magnetofonu produkowane już po roku 1990 - łatwo je odróżnić po wyprofilowanych klawiszach sterujących. Na jednym z internetowych serwisów handlowych namierzyliśmy nawet srebrne 4422 - ale czym się różniło od poprzednika?
 Poszczególne egzemplarze różniły się też między sobą wewnętrznie. Celowo nie użyłem słowa "typy" lub "modele" ponieważ rozmaite źródła donoszą, że elementy wyposażenia potrafiły się zmieniać bez zmiany oznaczenia modelu magnetofonu. Np. niektóre źródła podają, że 442 początkowo występował z polskimi silnikami i głowicami i później zostały one zastąpione częściami japońskimi.

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 Subiektywna opinia: Rodzina magnetofonów MDS-41x/43x/44x(x) jest niewątpliwie legendarna.
-Rodzina ta jest dość liczna. Z punktu widzenia stylistyki można ją podzielić co najmniej na dwie serie. Pierwszą, z modelami 417, 418, 430, 430B i drugą, z 432, 440, 442 i 4421.
+Rodzina ta jest dość liczna. Z punktu widzenia stylistyki można ją podzielić co najmniej na dwie serie. Pierwszą, z modelami 417, 418, 430, 430B i drugą, z 432, 440, 442, 4421 i 4422.
-Niestety trudno ustalić czym różniły się miedzy sobą poszczególne modele w ramach tych samych serii poza szczegółami stylistyki. Np. o 432/44x możemy powiedzieć, że 432 w odróżnieniu od 44x nie był wyposażony w Dolby C. 440 podobno było modelem eksportowym 442 z opisami po angielsku. Jednak wiemy, że zdarzają się też 442 w wersjach angielskiej i francuskiej (obydwie wersje czasem występują pod marką MacWatts). Z kolei 4421 to ostatnie wcielenie tego magnetofonu produkowane już po roku 1990 - łatwo je odróżnić po wyprofilowanych klawiszach sterujących.
+Niestety trudno ustalić czym różniły się miedzy sobą poszczególne modele w ramach tych samych serii poza szczegółami stylistyki. Np. o 432/44x możemy powiedzieć, że 432 w odróżnieniu od 44x nie był wyposażony w Dolby C. 440 podobno było modelem eksportowym 442 z opisami po angielsku. Jednak wiemy, że zdarzają się też 442 w wersjach angielskiej i francuskiej (obydwie wersje czasem występują pod marką MacWatts). Z kolei 4421 to przedostatnie wcielenie tego magnetofonu produkowane już po roku 1990 - łatwo je odróżnić po wyprofilowanych klawiszach sterujących. Na jednym z internetowych serwisów handlowych namierzyliśmy nawet srebrne 4422 - ale czym się różniło od poprzednika?
 Poszczególne egzemplarze różniły się też między sobą wewnętrznie. Celowo nie użyłem słowa "typy" lub "modele" ponieważ rozmaite źródła donoszą, że elementy wyposażenia potrafiły się zmieniać bez zmiany oznaczenia modelu magnetofonu. Np. niektóre źródła podają, że 442 początkowo występował z polskimi silnikami i głowicami i później zostały one zastąpione częściami japońskimi.

@@ Linia 11: / Linia 11: @@
 Konstrukcja jest niecodzienna - w końcu to magnetofon z wysuwaną szufladą. Magnetofony tego typu występowały też i na zachodzie jak i na wschodzie.  Były jednak rzadkością. Można wymienić np. Nordmende CD-1351, Sony TC-V7 lub radziecką Orbitę M201 (z twardą mechaniką!). Podobne magnetofony cieszyły się też pewną popularnością w ostatniej generacji kompaktowych "mikro-wież", przykładem może być np. Denon UDEW-250 lub Yamaha KX-10. Jednak w tego typu wieżach zwykle wysuwała się tylko "lekka" szufladka z kasetą, a nie cały mechanizm jak w starszych konstrukcjach.
-Parametry techniczne były dobre. Pasmo przenoszenia dla taśm chromowych (co najmniej dla niektórych modeli) jest określane jako "nie mniej niż" 16kHz. Z drugiej strony bardziej zaawansowani hobbiści potrafią narzekać na wysoki poziom przydźwięku sieciowego. Mimo to i mimo braku odpowiedniej adnotacji na obudowie, pasjonaci krajowej techniki zwykle określają ten magnetofon jako klasę Hi-Fi. Można chyba uznać, że są to rozważania na poziomie RWPG ;) . Tzn. to nie jest magnetofon z najwyższej półki, ale w swoim czasie był naprawdę niezły. Dzisiejsi specjaliści od marketingu na pewno zaliczyli by go do klasy "premium".
+Parametry techniczne MDS-442 były dobre. Pasmo przenoszenia dla taśm chromowych (co najmniej dla niektórych modeli) jest określane jako "nie mniej niż" 16kHz. Z drugiej strony bardziej zaawansowani hobbiści potrafią narzekać na wysoki poziom przydźwięku sieciowego. Mimo to i mimo braku odpowiedniej adnotacji na obudowie, pasjonaci krajowej techniki zwykle określają ten magnetofon jako klasę Hi-Fi. Można chyba uznać, że są to rozważania na poziomie RWPG ;) . Tzn. to nie jest magnetofon z najwyższej półki, ale w swoim czasie był naprawdę niezły. Dzisiejsi specjaliści od marketingu na pewno zaliczyli by go do klasy "premium".
 Łyżka dziegciu: Magnetofon i wieża były produkowane w zasadzie pod koniec lat 80-tych i na początku 90-tych XX w. Jednak stylistyka, mimo że atrakcyjna, to reprezentuje raczej początek lat 80-tych... Z technologią sprawa ma się tak samo. Pod koniec lat 80-tych zachodnie magnetofony podobnej klasy były już wyposażane w sterowniki mikroprocesorowe. Umożliwiało to np. komunikację z innymi modułami wieży i m.in. zdalne sterowanie miękkiej mechaniki magnetofonu. Także przy pomocy pilota. Rodzina magnetofonów MDS-41x/43x/44x(x) jest w zasadzie sterowana analogowo, a najbardziej zaawansowane układy scalone w jej konstrukcji (pomijając redukcję szumów) to układy serii TTL. Prawdopodobnie prace nad tymi magnetofonami były bardzo przedłużone lub nawet okresowo zawieszone z uwagi na kłopoty gospodarcze i polityczne w kraju.

@@ Linia 9: / Linia 9: @@
 Niewątpliwie to jedne z bardziej atrakcyjnych wizualnie magnetofonów. Zresztą tak samo jak wieże z których pochodziły. Magnetofony te występowały w kolorze srebrnym z nadrukiem czarnym lub kolorowym i w kolorze czarnym z nadrukiem złotym lub kolorowym (jak poniżej). Wersja srebrna była dyżurna dla serii 41x. Z kolei seria 43x/44x najczęściej występuje w kolorze czarnym z kolorowym nadrukiem.
-Konstrukcja jest niecodzienna - w końcu to magnetofon z wysuwaną szufladą.
+Konstrukcja jest niecodzienna - w końcu to magnetofon z wysuwaną szufladą. Magnetofony tego typu występowały też i na zachodzie jak i na wschodzie.  Były jednak rzadkością. Można wymienić np. Nordmende CD-1351, Sony TC-V7 lub radziecką Orbitę M201 (z twardą mechaniką!). Podobne magnetofony cieszyły się też pewną popularnością w ostatniej generacji kompaktowych "mikro-wież", przykładem może być np. Denon UDEW-250 lub Yamaha KX-10. Jednak w tego typu wieżach zwykle wysuwała się tylko "lekka" szufladka z kasetą, a nie cały mechanizm jak w starszych konstrukcjach.
 Parametry techniczne były dobre. Pasmo przenoszenia dla taśm chromowych (co najmniej dla niektórych modeli) jest określane jako "nie mniej niż" 16kHz. Z drugiej strony bardziej zaawansowani hobbiści potrafią narzekać na wysoki poziom przydźwięku sieciowego. Mimo to i mimo braku odpowiedniej adnotacji na obudowie, pasjonaci krajowej techniki zwykle określają ten magnetofon jako klasę Hi-Fi. Można chyba uznać, że są to rozważania na poziomie RWPG ;) . Tzn. to nie jest magnetofon z najwyższej półki, ale w swoim czasie był naprawdę niezły. Dzisiejsi specjaliści od marketingu na pewno zaliczyli by go do klasy "premium".
@@ Linia 33: / Linia 33: @@
 dr inż. Szymon Dowkontt

@@ Linia 26: / Linia 26: @@
 Image:WP_20140622_016.jpg|Widok z otwartą szufladą.
 Image:WP_20140622_018.jpg|Wnętrze - widok z boku od strony szuflady. Silniki już Japońskie.
-Image:WP_20140622_020.jpg|Wnętrze - widok z góry. Zwraca uwagę gęste upakowanie elektroniki. Magnetofony z tego okresu zwykle miały "prawie pustą" obudowę. Należy pamiętać, że magnetofony MDS-41x/43x/44x(x) mają dużo niższą obudowę niż magnetofony bez szuflady. Sama szuflada zajmuje za to prawie połowę jej wnętrza. Konstruktorzy nie mieli łatwo.
+Image:WP_20140622_020.jpg|Wnętrze - widok z góry. Zwraca uwagę gęste upakowanie elektroniki. Magnetofony z tego okresu zwykle miały "prawie pustą" obudowę. Należy pamiętać, że magnetofony MDS-41x/43x/44x(x) mają dużo niższą obudowę niż magnetofony bez szuflady. Sama szuflada zajmuje za to prawie połowę wnętrza obudowy. Konstruktorzy nie mieli łatwo.
 Image:WP_20140622_021.jpg|Widok na głowice. Głowica uniwersalna wyprodukowana w Japonii.
 Image:WP_20140622_027.jpg|Układ redukcji szumów na układach firmy Philips TEA0665. Po jednym na kanał.

@@ Linia 18: / Linia 18: @@
 Galeria przedstawia MDS-442 wyprodukowany w marcu 1989r.
 <gallery  widths=256px heights=192px>
 Image:WP_20140622_003.jpg|Kolorowe nadruki trochę "rażą".
 Image:WP_20140622_005.jpg|Ale w sumie nie są krzykliwe. Niektóre zachodnie urządzenia z tego okresu potrafią wyglądać znacznie gorzej.
 Image:WP_20140622_006.jpg|Napisy na panelu w świetle dnia są niebieskie, a w półmroku, podświetlone, stają się żółto-białe.
 Image:WP_20140622_013.jpg|Mechanika jest w pełni funkcjonalna niezależnie od tego, czy szuflada jest otwarta, czy zamknięta. Tzn. można odtwarzać lub przewijać kasetę z otwartą szufladą.

← poprzednia wersja		Wersja z 18:59, 23 wrz 2014
Linia 13:		Linia 13:
	Parametry techniczne były dobre. Pasmo przenoszenia dla taśm chromowych (co najmniej dla niektórych modeli) jest określane jako "nie mniej niż" 16kHz. Z drugiej strony bardziej zaawansowani hobbiści potrafią narzekać na wysoki poziom przydźwięku sieciowego. Mimo to i mimo braku odpowiedniej adnotacji na obudowie, pasjonaci krajowej techniki zwykle określają ten magnetofon jako klasę Hi-Fi. Można chyba uznać, że są to rozważania na poziomie RWPG ;) . Tzn. to nie jest magnetofon z najwyższej półki, ale w swoim czasie był naprawdę niezły. Dzisiejsi specjaliści od marketingu na pewno zaliczyli by go do klasy "premium".		Parametry techniczne były dobre. Pasmo przenoszenia dla taśm chromowych (co najmniej dla niektórych modeli) jest określane jako "nie mniej niż" 16kHz. Z drugiej strony bardziej zaawansowani hobbiści potrafią narzekać na wysoki poziom przydźwięku sieciowego. Mimo to i mimo braku odpowiedniej adnotacji na obudowie, pasjonaci krajowej techniki zwykle określają ten magnetofon jako klasę Hi-Fi. Można chyba uznać, że są to rozważania na poziomie RWPG ;) . Tzn. to nie jest magnetofon z najwyższej półki, ale w swoim czasie był naprawdę niezły. Dzisiejsi specjaliści od marketingu na pewno zaliczyli by go do klasy "premium".

−	Łyżka dziegciu: Magnetofon i wieża były produkowane w zasadzie pod koniec lat 80-tych i na początku 90-tych XX w. Jednak stylistyka, mimo że atrakcyjna, to reprezentuje raczej początek lat 80-tych... ~~Podobnie z~~ technologią. Pod koniec lat 80-tych zachodnie magnetofony podobnej klasy były już wyposażane w sterowniki mikroprocesorowe. Umożliwiało to np. komunikację z innymi modułami wieży i m.in. zdalne sterowanie miękkiej mechaniki magnetofonu. Także przy pomocy pilota. Rodzina magnetofonów MDS-41x/43x/44x(x) jest w zasadzie sterowana analogowo, a najbardziej zaawansowane układy scalone w jej konstrukcji (pomijając redukcję szumów) to układy serii TTL. Prawdopodobnie prace nad tymi magnetofonami były bardzo przedłużone lub nawet okresowo zawieszone z uwagi na kłopoty gospodarcze i polityczne w kraju.	+	Łyżka dziegciu: Magnetofon i wieża były produkowane w zasadzie pod koniec lat 80-tych i na początku 90-tych XX w. Jednak stylistyka, mimo że atrakcyjna, to reprezentuje raczej początek lat 80-tych... Z technologią sprawa ma się tak samo. Pod koniec lat 80-tych zachodnie magnetofony podobnej klasy były już wyposażane w sterowniki mikroprocesorowe. Umożliwiało to np. komunikację z innymi modułami wieży i m.in. zdalne sterowanie miękkiej mechaniki magnetofonu. Także przy pomocy pilota. Rodzina magnetofonów MDS-41x/43x/44x(x) jest w zasadzie sterowana analogowo, a najbardziej zaawansowane układy scalone w jej konstrukcji (pomijając redukcję szumów) to układy serii TTL. Prawdopodobnie prace nad tymi magnetofonami były bardzo przedłużone lub nawet okresowo zawieszone z uwagi na kłopoty gospodarcze i polityczne w kraju.

@@ Linia 5: / Linia 5: @@
 Niestety trudno ustalić czym różniły się miedzy sobą poszczególne modele w ramach tych samych serii poza szczegółami stylistyki. Np. o 432/44x możemy powiedzieć, że 432 w odróżnieniu od 44x nie był wyposażony w Dolby C. 440 podobno było modelem eksportowym 442 z opisami po angielsku. Jednak wiemy, że zdarzają się też 442 w wersjach angielskiej i francuskiej (obydwie wersje czasem występują pod marką MacWatts). Z kolei 4421 to ostatnie wcielenie tego magnetofonu produkowane już po roku 1990 - łatwo je odróżnić po wyprofilowanych klawiszach sterujących.
-Poszczególne egzemplarze różniły się też między sobą wewnętrznie. Celowo nie użyłem słowa "typy" lub "modele" ponieważ rozmaite źródła donoszą, że elementy wyposażenia potrafiły się zmieniać bez zmiany oznaczenia modelu magnetofonu. Np. niektóre źródła podają, że 442 początkowo występował z polskimi silnikami i głowicami, a później zostały one zastąpione częściami japońskimi.
+Poszczególne egzemplarze różniły się też między sobą wewnętrznie. Celowo nie użyłem słowa "typy" lub "modele" ponieważ rozmaite źródła donoszą, że elementy wyposażenia potrafiły się zmieniać bez zmiany oznaczenia modelu magnetofonu. Np. niektóre źródła podają, że 442 początkowo występował z polskimi silnikami i głowicami i później zostały one zastąpione częściami japońskimi.
 Wróćmy do tematu. Niewątpliwie to jedne z bardziej atrakcyjnych wizualnie magnetofonów. Zresztą tak samo jak wieże z których pochodziły. Magnetofony te występowały w kolorze srebrnym z nadrukiem czarnym lub kolorowym i w kolorze czarnym z nadrukiem złotym lub kolorowym (jak poniżej). Wersja srebrna była dyżurna dla serii 41x. Z kolei seria 43x/44x najczęściej występuje w kolorze czarnym z kolorowym nadrukiem.