LD - Historia wersji

Szdowk: /* Zasięg */

2016-09-26T07:41:27Z

‎Zasięg

Szdowk: /* CAV */

2016-09-10T12:14:01Z

‎CAV

Szdowk: /* CAV */

2016-09-10T12:13:43Z

‎CAV

Szdowk: /* Historia */

2016-09-10T12:11:51Z

‎Historia

Szdowk: /* LaserDisc i komputery */

2016-09-07T16:25:37Z

‎LaserDisc i komputery

Szdowk: /* CDV */

2016-08-16T19:44:44Z

‎CDV

Szdowk o 10:50, 9 sie 2016

2016-08-09T10:50:43Z

Szdowk: /* LaserDisc i komputery */

2016-07-30T16:54:37Z

‎LaserDisc i komputery

Szdowk: /* Wstęp */

2016-07-12T13:47:11Z

‎Wstęp

Szdowk: /* Zmierzch */

2016-07-12T09:52:57Z

‎Zmierzch

@@ Linia 13: / Linia 13: @@
 ==Zasięg==
-Odtwarzacze LD odnosiły sukcesy tylko regionalnie. W Europie rynek video był opanowany przez systemy kasetowe. Podobnie w Ameryce północnej. W obydwu tych regionach LD było dostępne w handlu, ale mimo oferowanej rewelacyjnej jakości było to po prostu za drogie rozwiązanie. W Europie LD pozostało wyrobem niszowym. W Ameryce nawiązało równą walkę z innymi systemami, aby ją jednak ostatecznie przegrać z [[Video CD]] i DVD. Najszerszą popularność LD zdobył w Japonii i... Hong Kongu. W Hong Kongu na przełomie lat 80-tych i 90-tych XX w. na dłuższą chwilę prawie opanował rynek wypożyczalni video, aby jednak dość szybko ustąpić pola [[Video CD]]. Podobnie było innych bogatszych krajach dalekiego wschodu. W Japonii LD miał jednak dość stabilną, ugruntowaną pozycję, a sam system doczekał się bardzo wielu modyfikacji i ulepszeń. Doprowadziło to do tego, że odtwarzacze LD produkowano tam prawie do końca pierwszej dekady XXI w.
+Odtwarzacze LD odnosiły sukcesy tylko regionalnie. W Europie rynek video był opanowany przez systemy kasetowe. Podobnie w Ameryce północnej. W obydwu tych regionach LD było dostępne w handlu, ale mimo oferowanej rewelacyjnej jakości było to po prostu za drogie rozwiązanie. W Europie LD pozostało wyrobem niszowym. W Ameryce nawiązało równą walkę z innymi systemami, aby ją jednak ostatecznie przegrać z [[Video CD]] i DVD. Najszerszą popularność LD zdobył w Japonii i... Hong Kongu. W Hong Kongu na przełomie lat 80-tych i 90-tych XX w. na dłuższą chwilę prawie opanował rynek wypożyczalni video, aby jednak po 1991 r. dość szybko ustąpić pola [[Video CD]]. Podobnie było w innych bogatszych krajach dalekiego wschodu. W Japonii LD miał jednak dość stabilną, ugruntowaną pozycję, a sam system doczekał się bardzo wielu modyfikacji i ulepszeń. Doprowadziło to do tego, że odtwarzacze LD produkowano tam prawie do końca pierwszej dekady XXI w.
 Jednak statystyki są nieubłagane. Z badań wynika, że pod koniec XX w. w USA, tylko 2% gospodarstw domowych posiadało odtwarzacz LD. W Japonii, kraju w którym LD było najbardziej popularne, ten wskaźnik wynosił 10%. Możemy zgadywać, że dane o 10 lat starsze wykazały by pewno wskaźniki parokrotnie wyższe. W tych najzamożniejszych krajach wszystkie rozwiązania video szybko traciły rynek na rzecz DVD.

@@ Linia 26: / Linia 26: @@
 Podstawowe rodzaje płyt przeznaczonych dla odtwarzaczy LD:
 ===CAV===
-Najbardziej klasyczny format płyty LD. Zapewniał najwyższą jakość obrazu. Płyta kręciła się cały czas ze stałą prędkością kątową. Jeden obraz zajmował dokładnie jedną ścieżkę (tzn. "cylinder", nie mylić z pojęciem "track" które zwykle oznacza sekwencję animacji). Zaletą systemu była stabilna analogowa stopklatka oraz możliwość odtwarzania filmów w przód i w tył oraz ze zwiększoną lub zmniejszoną prędkością bez większych zakłóceń (charakterystycznych np. dla podobnych czynności realizowanych na odtwarzaczach VHS). Wadą systemu była mała pojemność płyty - zaledwie 30 minut filmu na stronę.
+Najbardziej klasyczny format płyty LD. Zapewniał najwyższą jakość obrazu. Płyta kręciła się cały czas ze stałą prędkością kątową. Jeden obraz zajmował dokładnie jedną ścieżkę (tzn. "cylinder", nie mylić z pojęciem "track" które zwykle oznacza sekwencję animacji). Zaletą systemu była stabilna analogowa stopklatka oraz możliwość odtwarzania filmów w przód i w tył oraz ze zwiększoną lub zmniejszoną prędkością bez większych zakłóceń (charakterystycznych np. dla podobnych czynności realizowanych na odtwarzaczach VHS). Wadą systemu była mała pojemność płyty - zaledwie 30 minut filmu na jedną stronę płyty.
 ===CLV===

@@ Linia 26: / Linia 26: @@
 Podstawowe rodzaje płyt przeznaczonych dla odtwarzaczy LD:
 ===CAV===
-Najbardziej klasyczny format płyty LD. Zapewniał najwyższą jakość obrazu. Płyta kręciła się cały czas ze stałą prędkością kątową. Jeden obraz zajmował dokładnie jedną ścieżkę (tzn. "cylinder", nie mylić z pojęciem "track" które zwykle oznacza sekwencję animacji). Zaletą systemu była stabilna analogowa stopklatka oraz możliwość odtwarzania filmów w przód i w tył ze zwiększoną prędkością bez większych zakłóceń (charakterystycznych np. dla podobnych czynności realizowanych na odtwarzaczach VHS). Wadą systemu była mała pojemność płyty - zaledwie 30 minut filmu na stronę.
+Najbardziej klasyczny format płyty LD. Zapewniał najwyższą jakość obrazu. Płyta kręciła się cały czas ze stałą prędkością kątową. Jeden obraz zajmował dokładnie jedną ścieżkę (tzn. "cylinder", nie mylić z pojęciem "track" które zwykle oznacza sekwencję animacji). Zaletą systemu była stabilna analogowa stopklatka oraz możliwość odtwarzania filmów w przód i w tył oraz ze zwiększoną lub zmniejszoną prędkością bez większych zakłóceń (charakterystycznych np. dla podobnych czynności realizowanych na odtwarzaczach VHS). Wadą systemu była mała pojemność płyty - zaledwie 30 minut filmu na stronę.
 ===CLV===

@@ Linia 10: / Linia 10: @@
 ==Historia==
-Tak się składa, że optyczne nośniki danych od zawsze były powiązane z zapisem obrazu. Prawdopodobnie pierwsze udane próby w tym zakresie przeprowadził David Paul Gregg i w 1958 r. zaprezentował pierwsze urządzenia. Zaprezentowany system wykorzystywał światło przechodzące przez płytę. Dopiero w 1969 r. Philips opracował pierwszy "Videodisk" wykorzystujący do odczytu światło odbite od płyty. Do prac włączyła się amerykańska firma MCA Inc. Do pierwszej publicznej demonstracji urządzenia opracowywanego wspólnie przez firmy Philips i MCA doszło w 1972 r. Jednak doprowadzenie urządzeń do formy produktów, które mogły być oferowane na rynku konsumenckim zajęło parę lat. Wymagało to m.in. zastosowania światła laserowego do odczytu płyty. Pierwsze urządzenia dostępne w sprzedaży zostały zaprezentowane w 1978 r. W tej wczesnej fazie system był w USA znany pod nazwą DiscoVision. MCA produkowała nagrania, a Philips odtwarzacze. Współpraca ta nie przeszła jednak próby czasy. Nazwę LaserDisc wprowadziła na rynek dopiero firma Pioneer po zakupie licencji od Philipsa w 1981 r. Z bardziej szczegółowym rysem historycznym można się zapoznać np. [https://en.wikipedia.org/wiki/Optical_recording tutaj].
+Tak się składa, że optyczne nośniki danych od zawsze były powiązane z zapisem obrazu. Prawdopodobnie pierwsze udane próby w tym zakresie przeprowadził David Paul Gregg i w 1958 r. zaprezentował swoje urządzenia. Zaprezentowany system wykorzystywał światło przechodzące przez płytę. Dopiero w 1969 r. Philips opracował "Videodisk", jako pierwszy wykorzystujący do odczytu światło odbite od płyty. Do prac włączyła się amerykańska firma MCA Inc. Do publicznej demonstracji urządzenia opracowywanego wspólnie przez firmy Philips i MCA doszło w 1972 r. Jednak doprowadzenie urządzeń do formy produktów, które mogły być oferowane na rynku konsumenckim zajęło parę lat. Wymagało to m.in. zastosowania światła laserowego do odczytu płyty. Pierwsze urządzenia dostępne w sprzedaży zostały zaprezentowane w 1978 r. W tej wczesnej fazie system był w USA znany pod nazwą DiscoVision. MCA produkowała nagrania, a Philips odtwarzacze. Współpraca ta nie przeszła jednak próby czasy. Nazwę LaserDisc wprowadziła na rynek dopiero firma Pioneer po zakupie licencji od Philipsa w 1981 r. Z bardziej szczegółowym rysem historycznym można się zapoznać np. [https://en.wikipedia.org/wiki/Optical_recording tutaj].
 ==Zasięg==

@@ Linia 58: / Linia 58: @@
 W latach 80-tych powstało parę systemów wykorzystania płyt LD w charakterze pamięci komputerowej. Niektóre rozwiązania obejmowały nie tylko możliwość odczytu danych ale nawet zapisu. Niektóre z nich były wyposażone w interfejsy SCSI. Były to jednak rozwiązania dość kosztowne i niszowe, spotykane wyłącznie na rynku korporacyjnym. LD w tym zastosowaniu został dość szybko wyparty przez urządzenia CD-ROM/R/RW/RAM i niesławny MOD (Magneto Optical Disc). Ale to już zupełnie inna historia ;)
-Odtwarzacze LD z portem RS-232c były dostępne, ale jednak ówcześnie dość drogie. Z tego powodu w latach 90-tych pojawiły się również interfejsy umożliwiające sterowanie zwykłymi, nie profesjonalnymi odtwarzaczami przez komputery Amiga i Atari ST. Były to proste interfejsy łączące wybrane wyprowadzenie ("pin") portu równoległego (poziom sygnałów TTL) z gniazdem zdalnego sterowania / zarządzania (przez system audio-wideo - "wieżę") w odtwarzaczu. Takie połączenie udawało się zrealizować w większości odtwarzaczy LD firmy Pioneer o oznaczeniu typu większym niż 800. Sterowanie można było realizować z dokładnością do pojedynczych ścieżek (track - sekwencji animacji). Było to wykorzystywane w przygodowych grach komputerowych. Na myśl przychodzą mi takie tytuły jak np. Dragons Lair i Arctic Fox. Ostatnim rozwiązaniem tego typu, wprowadzonym na rynek już chyba po oficjalnym zaprzestaniu produkcji tych komputerów, było sterowanie odtwarzaczami przez podłączany do interfejsu równoległego komputera portu podczerwieni. Tzn. komputer po prostu udawał pilota odtwarzacza.
+Odtwarzacze LD z portem RS-232c były dostępne, ale jednak ówcześnie dość drogie. Z tego powodu w latach 90-tych pojawiły się również interfejsy umożliwiające sterowanie zwykłymi, nie profesjonalnymi odtwarzaczami przez komputery Amiga i Atari ST. Były to proste interfejsy łączące wybrane wyprowadzenie ("pin") portu równoległego (poziom sygnałów TTL) z gniazdem zdalnego sterowania / zarządzania (przez system audio-wideo - "wieżę") w odtwarzaczu. Takie połączenie udawało się zrealizować w większości odtwarzaczy LD firmy Pioneer o oznaczeniu typu większym niż 800. Sterowanie można było realizować z dokładnością do pojedynczych ścieżek (track - sekwencji animacji). Było to wykorzystywane w przygodowych grach komputerowych. Na myśl przychodzą mi takie tytuły jak np. Dragons Lair i Arctic Fox. Ostatnim rozwiązaniem tego typu, wprowadzonym na rynek już chyba po oficjalnym zaprzestaniu produkcji tych komputerów, było sterowanie odtwarzaczami przez podłączany do interfejsu równoległego komputera port podczerwieni. Tzn. komputer po prostu udawał pilota odtwarzacza.
 Z naszego punktu widzenia były to dość kosztowne rozwiązania "home entertainment", z uwagi na konieczność posiadania LD ;) . Jednak w krajach wysoko rozwiniętych, w których odtwarzacze LD były dostępne, miało to pewien posmak rozsądku. W szczególności, że napędy CD-ROM dla w/w komputerów pokazały się na rynku z dużym opóźnieniem i były zaporowo drogie...

@@ Linia 40: / Linia 40: @@
 ===CDV===
-Płyty CDV (CD Video) były płytami hybrydowymi. Płyty te zawierały cyfrową część audio i część analogową z zapisem video w formacie identycznym jak w płytach LD. Część cyfrową płyt o rozmiarze 5" można było odtwarzać w zwykłych odtwarzaczach CD. Płyty 5" zawierały do 20 minut nagrania video. Płyty CDV występowały również w rozmiarze 8" i 12". Stosowanie CDV zarzucono jeszcze przed 1991 r.
+Płyty CDV (CD Video) były płytami hybrydowymi. Płyty te zawierały cyfrową część audio i część analogową z zapisem video w formacie identycznym jak w płytach LD. Część cyfrową płyt o rozmiarze 5" można było odtwarzać w zwykłych odtwarzaczach CD. Płyty 5" zawierały do 20 minut nagrania video. Płyty CDV występowały również w rozmiarze 8" i 12". Stosowanie CDV zarzucono jeszcze przed 1991 r. Ten rodzaj płyt został wyparty z rynku przez płyty CD-ROM "mixed-mode" (w płytach tego typu pierwsza ścieżka zawiera materiały tekstowe i multimedialne i jest "zrozumiała" dla komputera PC, a pozostałe ścieżki są ścieżkami audio, które można odtwarzać w zwykłych odtwarzaczach CD).
 <gallery widths=256px heights=192px>

← poprzednia wersja		Wersja z 10:50, 9 sie 2016
Linia 76:		Linia 76:

	Powrót do [[CED, LD, CD-i Etc.]]		Powrót do [[CED, LD, CD-i Etc.]]
		+
		+
		+	[[Strona główna\|Powrót do "Strony głównej"]]
		+
		+
		+	[[Wydanie 2016\|Powrót do "Wydania 2016"]]
		+
	[[category:Video]]		[[category:Video]]

@@ Linia 54: / Linia 54: @@
 ==LaserDisc i komputery==
-Przemysłowe odtwarzacze LD i te o bardziej profesjonalnym zacięciu były wyposażane w interfejs RS-232c. Umożliwiał on komunikację z komputerem. Możliwe było pełne sterowanie odtwarzaczem. Przede wszystkim możliwe było odtwarzanie nie tylko wybranych ścieżek (track - sekwencji animacji), ale także wywoływanie pojedynczych obrazów. Tego typu odtwarzacze były używane przede wszystkim w systemach kiosków multimedialnych. W tego typu interfejs były też wyposażane urządzenia wyższej klasy, co do których istniała szansa, że będą wykorzystywane profesjonalnie.
+Przemysłowe odtwarzacze LD i te o bardziej profesjonalnym zacięciu były wyposażane w interfejs RS-232c. Umożliwiał on komunikację z komputerem. Możliwe było pełne sterowanie odtwarzaczem. Przede wszystkim możliwe było odtwarzanie nie tylko wybranych ścieżek (track - sekwencji animacji), ale także wywoływanie pojedynczych obrazów. Tego typu odtwarzacze były używane przede wszystkim w systemach kiosków multimedialnych. W tego typu interfejs były też wyposażane urządzenia wyższej klasy, co do których istniała szansa, że będą wykorzystywane profesjonalnie (np. przy montażu lub analizie obrazu).
 W latach 80-tych powstało parę systemów wykorzystania płyt LD w charakterze pamięci komputerowej. Niektóre rozwiązania obejmowały nie tylko możliwość odczytu danych ale nawet zapisu. Niektóre z nich były wyposażone w interfejsy SCSI. Były to jednak rozwiązania dość kosztowne i niszowe, spotykane wyłącznie na rynku korporacyjnym. LD w tym zastosowaniu został dość szybko wyparty przez urządzenia CD-ROM/R/RW/RAM i niesławny MOD (Magneto Optical Disc). Ale to już zupełnie inna historia ;)

@@ Linia 5: / Linia 5: @@
 <gallery widths=256px heights=192px>
-Image:sony mdp - 33.JPG|Odtwarzacz LD Sony MDP 650D z płytą 5"...
+Image:sony mdp - 33.JPG|Odtwarzacz LD (Sony MDP 650D) z płytą CD 5"...
 Image:sony mdp - 34.JPG|...i z płytą wizyjną 12".
 </gallery>

@@ Linia 71: / Linia 71: @@
 Autor: dr inż. Szymon Dowkontt
 Powrót do [[CED, LD, CD-i Etc.]]
 [[category:Video]]