Gramofony: Słowo wstępne - Historia wersji

Szdowk o 12:04, 2 gru 2012

2012-12-02T12:04:06Z

Podgląd zmian

Szdowk: Anulowanie wersji nr 1790 utworzonej przez Mtulo (dyskusja)

2012-12-02T12:01:01Z

Anulowanie wersji nr 1790 utworzonej przez Mtulo (dyskusja)

Mtulo: /* Rozwiązanie klasyczne ? */

2012-11-19T05:58:39Z

‎Rozwiązanie klasyczne ?

Mtulo o 05:57, 19 lis 2012

2012-11-19T05:57:05Z

Mtulo: /* Rozwiązanie klasyczne ? */

2012-11-19T05:53:44Z

‎Rozwiązanie klasyczne ?

Mtulo o 05:42, 19 lis 2012

2012-11-19T05:42:23Z

Mtulo o 11:31, 16 lis 2012

2012-11-16T11:31:42Z

Mtulo o 08:48, 16 lis 2012

2012-11-16T08:48:21Z

Mtulo o 08:47, 16 lis 2012

2012-11-16T08:47:44Z

Mtulo o 08:45, 16 lis 2012

2012-11-16T08:45:18Z

@@ Linia 96: / Linia 96: @@
 Przykłady klasyki... w tym wspomniany "rekordowy" TD 150, który kosztował 30 zet + około 100 zet na części + trzy dni pracy :)
-<gallery widths=256px heights=192px>
+<gallery>
 Image:DSC04336a.JPG

@@ Linia 96: / Linia 96: @@
 Przykłady klasyki... w tym wspomniany "rekordowy" TD 150, który kosztował 30 zet + około 100 zet na części + trzy dni pracy :)
-<gallery>
+<gallery widths=256px heights=192px>
 Image:DSC04336a.JPG

@@ Linia 94: / Linia 94: @@
 Zapoznałem się osobiście z dwoma modelami Ariston i właściwie nie mogę i nie chcę mówić nic złego. Podchodzę do nich trochę jak do zagadnienia zwierząt przygarniętych (adoptowanych) ze schroniska. Przygarnąłem je dla przywrócenia im dawnej świetności dachu nad głowa i możliwości pożywienia się czasem napięciem 230V i traktuję to jako tzw. dobry uczynek :)
-Przykłady klasyki...
+Przykłady klasyki... w tym wspomniany "rekordowy" TD 150, który kosztował 30 zet + około 100 zet na części + trzy dni pracy :)
 <gallery>

@@ Linia 92: / Linia 92: @@
 Ja na przykład patrzę życzliwie na wyroby Ariston Audio. Mamy tu dwie zalety: technicznie nie jest to daleko od LP12... tylko, że nazwa źle się kojarzy raczej z AGD niż audio.
 No bo, jak to by było, gdyby człowiek miał pralkę, toaster i gramofon tej samej firmy, to znaczy pozornie tej samej.
-Zapoznałem się osobiście z dwoma modelami Ariston i właściwie nie mogę i nie chcę mówić nic złego. Podchodzę do nich trochę jak do zagadnienia zwierząt przygarniętych (adoptowanych) ze schroniska. Przygarnąłem je dla przywrócenia im dawnej świetności dachu nad głowa i możliwości pożywienia się czasem napięciem 230V i traktuję to jako tzw. dobry uczynek 
+Zapoznałem się osobiście z dwoma modelami Ariston i właściwie nie mogę i nie chcę mówić nic złego. Podchodzę do nich trochę jak do zagadnienia zwierząt przygarniętych (adoptowanych) ze schroniska. Przygarnąłem je dla przywrócenia im dawnej świetności dachu nad głowa i możliwości pożywienia się czasem napięciem 230V i traktuję to jako tzw. dobry uczynek :)
 Cały czas rozważania dotyczą jedynie napędu i póki co temat ramienia pozostawiamy w zawieszeniu. A propos ramion ciekawą obserwacją oczywiście na dłuższą metę jest zbadanie jakie ramiona pochodzące z demontażu występują na aukcjach najczęściej. Wbrew pozorom daje się tu zaobserwować dość duże prawidłowości. Otóż stosunkowo dużo występuje ramion firmy Thorens. Dlaczego tak jest ? ….to proste: spora cześć tych gramofonów po wyposażeniu w inne ramiona dalej służy swoim użytkownikom. To zresztą widać także po ilości oferowanych gramofonów Thorens wyposażonych w inne ramiona. Który model wybrać ? Sugerowałby któryś ze starszych i tu właściwie mamy do wyboru 3 modele 150, 160 i 125… Podobnie wyglądające 165 i 145 postawiłbym zdecydowanie w dalszej kolejności. Modele 150 i 160 są tak naprawdę bardzo podobne i w pełnej wersji różnią się głównie ramieniem. Zasilanie silników jest nieskomplikowane: włącznik i przewód sieciowy… Różnica tkwi w rolce napędowej w przypadku modelu 160 posiada ona wbudowane sprzęgiełko ułatwiające ruszenie talerza z miejsca.
@@ Linia 116: / Linia 126: @@
 W tej dziedzinie pewnie poszukałbym czegoś starszego, ale z topowych modeli.
 Uzasadnienie jest następujące. Bardzo często w technice jest tak, że w chwili pojawienia się jakiegoś nowego rozwiązania, czy wręcz nowego sprzętu różni producenci stosują własne oryginalne rozwiązania jednocześnie bojąc się panicznie rynkowej wpadki. Oznacza to, że czasem pionierskie konstrukcje zrobione są z dużym zapasem tak na 200-300%. Potem zwykle na rynek wchodzi konkurencja, i przestaje decydować jakość techniczna, a zaczynają grac role koszty. Mówiąc pięknie produkt jest optymalizowany, a mówiąc brzydko schodzi na psy. Można by, co prawda dalej trzymać się reguł doskonałości technicznej, ale może to dotyczyć jedynie produkcji bardzo niszowej i stosunkowo drogiej. Produkt wykonany oszczędnie kosztem jego jakości nie musi stracić pozycji rynkowej w końcu od czego jest marketing…
 W moim głębokim przekonaniu (korzystam z konstytucyjnego prawa do wolności przekonań), takie podejście „tylko trochę gorzej, ale za to o wiele taniej” zabiło już wiele wspaniałych produktów.  Powyższe uwagi dotyczą np. pierwszego gramofonu DD wyprodukowanego przez Duala czyli modelu 701… Do dziś uchodzi za najcichszy gramofon kiedykolwiek wyprodukowany (patrz vinylengine). Kto zatem nauczy się żyć z charakterystycznymi cechami Duali (automat, zmieniacz, dziwne mocowanie wkładki) ten będzie z tego gramofonu zadowolony.
 ==Co z ramieniem ?==

@@ Linia 13: / Linia 13: @@
 Ostatecznym kryterium zawsze powinien pozostać „blindfold test” czyli porównanie dźwięku bez informacji co aktualnie gra. Proste rozstrzygniecie: bardziej podoba mi się „a” lub „b”.
 Nie odpowiadamy na pytanie: co jest lepsze ? tylko: co mi się bardziej podoba ? W końcu kupujemy (budujemy) sprzęt dla siebie, a nie dla publiczności, kolegów, znajomych czy krytyków (fachowców). Czy jesteśmy w ogóle w stanie odpowiedzieć na pytanie co jest lepsze ? Chyba tak, ale do tego potrzebne są dwie rzeczy. Po pierwsze określenie kryterium oceny jakości i po drugie określenie narzędzia pomiarowego. Najlepiej jeśli odpowiedzią na pytanie jest liczba, bo wtedy nie ma żadnych wątpliwości. Proszę jednak pamiętać, że tu także możliwa jest manipulacja, bowiem podawane parametry techniczne niekoniecznie są istotne dla decydującej dla nas subiektywnej oceny, a porównanie np. dwóch oscylogramów może nastręczać poważnych kłopotów w ich interpretacji. Nie się co łudzić, marketingowcy o tym wiedzą i często nawiązują do technik adresowanych zazwyczaj do gospodyń domowych.
-Ciekawe tylko czy stworzyli już „zwykły gramofon” będący odpowiednikiem „zwykłego proszku” 
+Ciekawe tylko czy stworzyli już „zwykły gramofon” będący odpowiednikiem „zwykłego proszku” :)
 Ponieważ nie mam zamiaru prowadzić polemik dotyczących aktualnie produkowanych gramofonów wolę opowiedzieć o starszych klasycznych rozwiązaniach, wciąż jednak obecnych i nieźle sobie radzących na rynku wtórnym.
@@ Linia 20: / Linia 20: @@
 Ponieważ temat czarnych płyt ma stałe tendencje wzrostowe, o czym wydaje się świadczyć powolne odżywanie giełd płytowych, niegdyś stałego punktu spotkań wyznawców różnego rodzaju muzyki, to i temat gramofonów musiał być kontynuowany.
-Giełdy pokazują, że obok starych fanatyków pochodzących z ery „prekompaktowej” (serdecznie pozdrawiam ) pojawiają się ludzie o pokolenie młodsi, którzy z różnych przyczyn zainteresowali się winylami.
+Giełdy pokazują, że obok starych fanatyków pochodzących z ery „prekompaktowej” (serdecznie pozdrawiam :)) pojawiają się ludzie o pokolenie młodsi, którzy z różnych przyczyn zainteresowali się winylami.
 To oni najczęściej zadają pytanie: jaki gramofon kupić ?
 Najpierw spróbujmy zatem określić zbiór możliwych odpowiedzi.
@@ Linia 113: / Linia 113: @@
 To najlepsze ze źródeł na jakie udało mi się natknąć zawiera bowiem oprócz opowieści użytkowników także „teksty źródłowe” czyli instrukcje obsługi i regulacji prawie wszystkich sprzętów potrzebnych do słuchania czarnych płyt. Naprawdę szczere polecam te stronę.
 Kto jeszcze tam nie był niech żałuje….
-Proszę jednak pamiętać, że gramofony oferowane na aukcjach zwłaszcza na rodzimych portalach zawsze są high end  a często różnica cen tego samego sprzętu ma rozpiętość kilkunastokrotną, dobrze zatem sprawdzić w źródłach z czym naprawdę mamy do czynienia.
+Proszę jednak pamiętać, że gramofony oferowane na aukcjach zwłaszcza na rodzimych portalach zawsze są high end :) a często różnica cen tego samego sprzętu ma rozpiętość kilkunastokrotną, dobrze zatem sprawdzić w źródłach z czym naprawdę mamy do czynienia.
 W tej dziedzinie pewnie poszukałbym czegoś starszego, ale z topowych modeli.
 Uzasadnienie jest następujące. Bardzo często w technice jest tak, że w chwili pojawienia się jakiegoś nowego rozwiązania, czy wręcz nowego sprzętu różni producenci stosują własne oryginalne rozwiązania jednocześnie bojąc się panicznie rynkowej wpadki. Oznacza to, że czasem pionierskie konstrukcje zrobione są z dużym zapasem tak na 200-300%. Potem zwykle na rynek wchodzi konkurencja, i przestaje decydować jakość techniczna, a zaczynają grac role koszty. Mówiąc pięknie produkt jest optymalizowany, a mówiąc brzydko schodzi na psy. Można by, co prawda dalej trzymać się reguł doskonałości technicznej, ale może to dotyczyć jedynie produkcji bardzo niszowej i stosunkowo drogiej. Produkt wykonany oszczędnie kosztem jego jakości nie musi stracić pozycji rynkowej w końcu od czego jest marketing…
@@ Linia 122: / Linia 122: @@
 Jeśli zdecydowaliśmy się na zakup gramofonu bez ramienia lub takiego gdzie będziemy wymieniać ramię to tu także trzeba by podjąć jakąś decyzję….
 Sądzę, że temat ramion jest jednak na tyle ważny, że będzie wymagał jakiegoś rozbudowania.
-Na razie roboczo potraktuje go skrótowo ograniczywszy się do rozwiązań możliwie tanich
+Na razie roboczo potraktuje go skrótowo ograniczywszy się do rozwiązań możliwie tanich. (o jeszcze tańszych ramionach kilka słów w dziale ciekawostki)
 Jako pakiet startowy wziąłbym któreś z wczesnych ramion Rega lub Linn. Sięgnąłbym nawet do czasów kiedy obie firmy stosowały ramiona gięte czyli S-shaped. Dokładnie byłyby to Linn LVV lub Rega R200. Precyzyjne ujmując problem to tu po raz pierwszy spotykamy się z daleko posuniętym marketingiem… Ramię Linn Basic LVV nie jest bowiem produktem elitarnej szkockiej firmy, a zostało na ich zamówienie zrobione przez firmę ADC. To samo dotyczy Regi R200 w rzeczywistości wykonywanej w Japonii przez firmę ACOS. Oczywiście przy odrobinie staranności i spostrzegawczości można znaleźć albo oryginalne ramię ADC stanowiące punkt wyjściowy dla LVV (ADC ALT-1) albo poszukać jeszcze głębiej i znaleźć inne firny, dla których ADC robiło ramie także bazowane na ALT- 1. Podobna uwaga dotyczy ramion ACOS. No, ale to zadanie dla zaawansowanych… Ramię R200 stanowiło seryjne wyposażenie gramofonów Rega Planar 2 lub Planar 3 i jest stosunkowo niedrogie. Następnym krokiem mogłoby być wykorzystanie któregoś z ramion tych firm, ale nowszej generacji już prostych.
 Opisane ramiona popularnie występują na portalach aukcyjnych ebay, a egzotycznie także na allegro. Osoby bardziej wyrafinowane technicznie mogą sobie pozwolić na regulację łożysk lub jeśli to potrzebne wymianę przewodów. Co do regulacji to ostrzegam, że pewne elementy pozornie łatwo rozbieralne mogły być potraktowane klejem, więc ich rozmontowanie może okazać się trudniejsze niż pozornie się wydaje, a przed użyciem siły należy wprzódy dobrze się zastanowić.  Dużą radość sprawił mi gramofon polski G601f, który wyposażony w ramie Linn Basic LVX spotkałem nie tak dawno na portalu aukcyjnym. Powodem tej radości był fakt, że wreszcie polskie produkty z początkowego okresu produkcji wracają do łask jako, że pod pewnymi względami bija większość dzisiejszych popularnych produktów.  Miło, że to powraca, a i rośnie grupa ludzi, którzy nie dają sobie wmówić, że gramofon z tworzywa i tektury jest lepszy od tego z metalu i drewna (no powiedzmy prawdę nie do końca drewna, ale przynajmniej z naturalnym fornirem). Podobnie rzecz ma się jeśli chodzi o pierwsze ramiona stosowane w G6001f , To naprawdę fajna konstrukcja, jeśli tylko ktoś nieostrożny nie potraktował jej zbyt brutalnie.
 Żadne późniejsze ramię stosowane w krajowych produktów niestety mu nie dorównuje. Sądzę, że ten temat wróci kiedyś jako oddzielne zagadnienie. To z kolei ramię jest świetnym pakietem startowym do wszelkich własnych konstrukcji.
-Wracając jeszcze na chwilę do ramion Linn (i wielu innych), to jedna uwaga praktyczna. Czasem atrakcyjna cena wiąże się z brakiem przewodu łączącego ramię ze wzmacniaczem. I tu pozornie zaczynają się przysłowiowe schody… Szukamy przewodu i może się okazać, że kosztuje tyle co ramię (lub nawet więcej). Jest na to proste lekarstwo: do złącza, które siedzi w ramieniu (męskiego) bez żadnego problemu pasuje środek ze starej wtyczki wizyjnej DIN (damskiej) potrzebne są tylko lutownica, pilnik i 10 minut pracy. Oczywiście sam przewód powinien być przyzwoitej jakości. Niestety, temat przewodów tak modny nie jest moim ulubionym, więc nie będę go rozwijał. Ach no i to jeszcze ważne koszt wtyczki to 2 zet 
+Wracając jeszcze na chwilę do ramion Linn (i wielu innych), to jedna uwaga praktyczna. Czasem atrakcyjna cena wiąże się z brakiem przewodu łączącego ramię ze wzmacniaczem. I tu pozornie zaczynają się przysłowiowe schody… Szukamy przewodu i może się okazać, że kosztuje tyle co ramię (lub nawet więcej). Jest na to proste lekarstwo: do złącza, które siedzi w ramieniu (męskiego) bez żadnego problemu pasuje środek ze starej wtyczki wizyjnej DIN (damskiej) potrzebne są tylko lutownica, pilnik i 10 minut pracy. Oczywiście sam przewód powinien być przyzwoitej jakości. Niestety, temat przewodów tak modny nie jest moim ulubionym, więc nie będę go rozwijał. Ach no i to jeszcze ważne koszt wtyczki to 2 zet :)
 To właściwie wyczerpuje temat gramofonu pozyskanego za umiarkowaną cenę, ale za to na dość przyzwoitym poziomie technicznym.
@@ Linia 133: / Linia 133: @@
 Przesuńmy się zatem w zbiorze możliwych rozwiązań w stronę „przyzwoicie, ale z odrobiną szaleństwa” Tu niestety nie mam wiele do zaoferowania, bowiem ekstrawagancje niestety kosztują. Ten trend w budowie gramofonów pojawił się nieśmiało w latach jeszcze 70-tych i zawsze stanowił  „elitę wyglądu” Pierwszym modelem robionym w jakiejś w miarę sporej skali był o ile dobrze pamiętam chyba Transcriptor Saturn, a kolejne modele pokrewne charakteryzowały się także dość dziwnym jak na one lata wyglądem. (Swoją drogą to firmie tej będącej prawdziwym prekursorem wzornictwa należałoby poświecić oddzielny tekst...) Sądzę, że pójście tym tropem może doprowadzić do jakiegoś rozsądnego cenowo zakupu. Ponadto w latach 80 pojawiła się grupa gramofonów „okrągłych” np. Ariston lub Systemdeck.
-Zdjęcia
+[[File:Ariston RD 40-2.jpg|600px]]
 Mam taki model Aristona i sprawia mi on sporo radości. Niestety konsekwencją takiego wyboru jest konieczność ciągłej walki z kurzem i bezustanna troska o to, aby ktoś z domowników nie potraktował sprzętu zbyt nieostrożnie. I tu są dwie szkoły, miękki pędzel albo uwięzienie gramofonu w akwarium z plexiglasu. Drugie rozwiązanie jest jednak zwykle toporne i odbiera gramofonowi cały urok.
 Tak naprawdę zwolennikom ekstrawaganckiego wyglądu pełną satysfakcję da dopiero zbudowanie własnego niepowtarzalnego gramofonu, o czym spróbuje napisać w następnym odcinku….
+CDN.

@@ Linia 29: / Linia 29: @@
 Odpowiedź jest prosta: radio nie transmituje obrazu, więc mało kto zdaje sobie sprawę jak taki gramofon wygląda…
-Zdjęcia EMT
+<gallery widths=256px heights=192px>
 Jak widać urządzenie jest ogólnie mówiąc słabo ustawne, choć nie to stanowi główną przeszkodę. Urządzenia studyjne są drogie, a ponadto z punktu widzenia domowego użytkownika trudne w eksploatacji, służą bowiem jako narzędzie pracy, a nie źródło przyjemności

← poprzednia wersja		Wersja z 08:48, 16 lis 2012
Linia 39:		Linia 39:
	W starych zasobach znalazł sie nawet oryginalny prospekt Gale:		W starych zasobach znalazł sie nawet oryginalny prospekt Gale:

−	<gallery widths=~~256px~~ heights=~~192px~~>	+	<gallery widths=512px heights=384px>

@@ Linia 39: / Linia 39: @@
 W starych zasobach znalazł sie nawet oryginalny prospekt Gale:
-<gallery>
+<gallery widths=256px heights=192px>
 Image:GALE1-small.jpg

@@ Linia 37: / Linia 37: @@
 Tego typu gramofony zilustrowałbym dwoma przykładami, jeden to gramofon pamiętający jeszcze lata 70 te czyli GALE i jego młodszy kolega czyli Yakamura Churchill.
-Gramofon Gale można zobaczyć np. tu :
+W starych zasobach znalazł sie nawet oryginalny prospekt Gale:
 http://www.flickr.com/photos/saycheezeplz/3728440772/in/set-72157621454445627/