Drukowanie 3D - Historia wersji

Szdowk o 14:45, 8 mar 2014

2014-03-08T14:45:54Z

Szdowk: /* Wnioski */

2014-02-20T14:12:28Z

‎Wnioski

Szdowk o 06:52, 10 lip 2013

2013-07-10T06:52:58Z

Szdowk: /* Uwagi praktyczne dotyczące tworzyw używanych w drukarkach 3D */

2013-01-28T08:49:05Z

‎Uwagi praktyczne dotyczące tworzyw używanych w drukarkach 3D

Szdowk: /* Zarys technologii (informatycznej) */

2013-01-24T07:43:39Z

‎Zarys technologii (informatycznej)

Szdowk o 07:57, 22 sty 2013

2013-01-22T07:57:48Z

Szdowk: /* Uwagi praktyczne dotyczące tworzyw używanych w drukarkach 3D */

2013-01-22T07:56:02Z

‎Uwagi praktyczne dotyczące tworzyw używanych w drukarkach 3D

Szdowk: /* Zarys technologii (informatycznej) */

2013-01-18T07:19:47Z

‎Zarys technologii (informatycznej)

Szdowk: /* Uwagi praktyczne dotyczących tworzyw używanych w drukarkach 3D */

2013-01-17T07:40:48Z

‎Uwagi praktyczne dotyczących tworzyw używanych w drukarkach 3D

Szdowk o 07:38, 17 sty 2013

2013-01-17T07:38:49Z

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 [[category:Drobne porady]]
 [[category: CAD CAM CAE]]
 ==Wstęp==

← poprzednia wersja		Wersja z 14:12, 20 lut 2014
Linia 89:		Linia 89:


−	dr inż. Szymon Dowkontt	+	Autor: dr inż. Szymon Dowkontt


	[[Drobne porady\|Powrót]]		[[Drobne porady\|Powrót]]

← poprzednia wersja		Wersja z 06:52, 10 lip 2013
Linia 1:		Linia 1:
	[[category:Drobne porady]]		[[category:Drobne porady]]
		+	[[category: CAD CAM CAE]]

	==Wstęp==		==Wstęp==

@@ Linia 79: / Linia 79: @@
 Obecnie na rynku występuje sporo "drukarek 3D" używających tworzywa zwanego PLA. W skrócie, jest to proekologiczne tworzywo otrzymywane z kukurydzy. Jego niewątpliwą zaletą jest trochę niższa temperatura "płynięcia" niż w wypadku tworzyw ABS oraz brak skurczu podczas stygnięcia. Rozwiązuje to wiele problemów technicznych przy drukowaniu. Jednak tworzywo to ma dla nas, inżynierów, pewną wadę: jest biodegradowalne. Co prawda nie trafiliśmy na opis w jakich warunkach zaczyna ulegać biodegradacji i w jaki sposób ona przebiega, ale trzeba sobie z tego zdawać sprawę. Wydaje się, że eliminuje to też zastosowanie tworzyw PLA z wytwarzania np. drobnych części samochodowych. Z uwagi na różnice cenowe drukarek 3D (na korzyść maszyn wykorzystujących PLA) ten temat wymaga dalszych badań z naszej strony.
-Oczywiście na rynku znajdują się także maszyny korzystające z innych tworzyw, jak np. nylon lub nawet akryl, ale te występują znacznie rzadziej i w innej grupie cenowej.
+Oczywiście na rynku znajdują się także maszyny korzystające z innych tworzyw, jak np. z nylonu lub akrylu, a przy użyciu bardziej zaawansowanych technologii "wydruku" nawet ze stali nierdzewnej i tytanu. Jednak takie maszyny występują w zupełnie innej grupie cenowej...
 ==Wnioski==

@@ Linia 32: / Linia 32: @@
 Celem projektu jest oczywiście wytworzenie rzeczywistych przedmiotów - kół zębatych.
-Maszyna, która wykona detale akceptuje pliki typy *.g (g-code). Te pliki zostaną utworzone przez oprogramowanie dołączone do maszyny (można innym, ale to temat na inną okazję). Na razie załóżmy, że na ten etap zasadniczo nie mamy wpływu. To oprogramowanie na swoim wejściu wymaga plików z modelami 3D typu *.stl. To popularny format plików. Takie pliki można utworzyć lub wyeksportować chyba ze wszystkich programów operujących grafiką 3D. My utworzyliśmy te pliki z płaskich obrysów kół w bezpłatnym programie OpenSCAD (może kiedyś napiszemy o nim więcej). Oczywiście są inne darmowe programy w których dało by się to zrobić jak choćby Blender czy BRL-CAD itp. Po drodze jeszcze dokonaliśmy kontroli poprawności modeli w programie Meshlab (też darmowy), ale to był krok nieobowiązkowy. W każdym razie OpenSCAD wymagał dostarczenia mu płaskich obrysów naszych kół zębatych w plikach typu *.dxf. To też popularny format, wspierany chyba przez wszystkie programy operujące dwuwymiarową grafiką wektorową. W naszym wypadku była to akurat komercyjna wersja programu QCAD, ale można było użyć też jego darmowej wersji lub innego programu (np. darmowych LibreCAD czy nawet Incscape itp. lub komercyjnych typu AutoCAD czy Corel Draw). W tym programie 2D był wykonany obrys kół zębatych wykonany na podstawie płaskich obrazów uzyskanych na zwykłym skanerze płaskim.
+Maszyna, która wykona detale akceptuje pliki typy *.g (g-code). Te pliki zostaną utworzone przez oprogramowanie dołączone do maszyny (można innym, ale to temat na inną okazję). Na razie załóżmy, że na ten etap zasadniczo nie mamy wpływu. To oprogramowanie na swoim wejściu wymaga plików z modelami 3D typu *.stl. To popularny format plików. Takie pliki można utworzyć lub wyeksportować chyba ze wszystkich programów operujących grafiką 3D. My utworzyliśmy te pliki z płaskich obrysów kół w bezpłatnym programie OpenSCAD (może kiedyś napiszemy o nim więcej). Oczywiście są inne darmowe programy w których dało by się to zrobić, jak choćby Blender czy BRL-CAD itp. Po drodze jeszcze dokonaliśmy kontroli poprawności modeli w programie Meshlab (też darmowy), ale to był krok nieobowiązkowy. W każdym razie OpenSCAD wymagał dostarczenia mu płaskich obrysów naszych kół zębatych w plikach typu *.dxf. To też popularny format, wspierany chyba przez wszystkie programy operujące płaską, dwuwymiarową (2D), grafiką wektorową. W naszym wypadku była to akurat komercyjna wersja programu QCAD, ale można było użyć też jego darmowej wersji lub innego programu (np. darmowych LibreCAD czy nawet Incscape itp. lub komercyjnych typu AutoCAD czy Corel Draw). W tym programie 2D był wykonany obrys kół zębatych zrobiony na podstawie płaskich obrazów uzyskanych na zwykłym skanerze płaskim.
-Czyli proces technologiczny wygląda tak:
+Czyli, patrząc we właściwej kolejności, proces technologiczny wygląda tak:
 <center>
-''uszkodzone koło > Płaski obraz (jpeg) > Płaski rysunek wektorowy 2D (dxf) > Model powłokowy 3D (stl) > oprogramowanie drukarki 3D > nowe koło''
+''uszkodzone koło > Płaski obraz (jpeg) > Płaski rysunek wektorowy 2D (dxf) > Model powłokowy 3D (stl) > oprogramowanie drukarki 3D (gcode) > nowe koło''
 </center>

@@ Linia 32: / Linia 32: @@
 Celem projektu jest oczywiście wytworzenie rzeczywistych przedmiotów - kół zębatych.
-Maszyna, która wykona detale akceptuje pliki typy *.g (g-code). Te pliki zostaną utworzone przez oprogramowanie dołączone do maszyny (można innym, ale to temat na inną okazję). Na razie załużmy, że na ten etap zasadniczo nie mamy wpływu. To oprogramowanie na swoim wejściu wymaga plików z modelami 3D typu *.stl. To popularny format plików. Takie pliki można utworzyć lub wyeksportować chybe ze wszystkich programów operujących grafiką 3D. My utworzyliśmy te pliki z płaskich obrysów kół w bezpłatnym programie OpenSCAD (może kiedyś napiszemy o nim więcej). Oczywiście są inne darmowe programy w których dało by się to zrobić jak choćby Blender czy BRL-CAD itp. Po drodze jeszcze dokonaliśmy kontroli poprawności modeli w programie Meshlab (też darmowy), ale to był krok nieobowiązkowy. W każdym razie OpenSCAD wymagał dostarczenia mu płaskich obrysów naszych kół zębatych w plikach typu *.dxf. To też popularny format, wspierany chyba przez wszystkie programy operujące dwuwymiarową grafiką wektorową. W naszym wypadku była to akurat komercyjna wersja programu QCAD, ale można było użyć też jego darmowej wersji lub innego programu (np. darmowych LibreCAD czy nawet Incscape itp. lub komercyjnych typu AutoCAD czy Corel Draw). W tym programie 2D był wykonany obrys kół zębatych wykonany na podstawie płaskich obrazów uzyskanych na zwykłym skanerze płaskim.
+Maszyna, która wykona detale akceptuje pliki typy *.g (g-code). Te pliki zostaną utworzone przez oprogramowanie dołączone do maszyny (można innym, ale to temat na inną okazję). Na razie załóżmy, że na ten etap zasadniczo nie mamy wpływu. To oprogramowanie na swoim wejściu wymaga plików z modelami 3D typu *.stl. To popularny format plików. Takie pliki można utworzyć lub wyeksportować chyba ze wszystkich programów operujących grafiką 3D. My utworzyliśmy te pliki z płaskich obrysów kół w bezpłatnym programie OpenSCAD (może kiedyś napiszemy o nim więcej). Oczywiście są inne darmowe programy w których dało by się to zrobić jak choćby Blender czy BRL-CAD itp. Po drodze jeszcze dokonaliśmy kontroli poprawności modeli w programie Meshlab (też darmowy), ale to był krok nieobowiązkowy. W każdym razie OpenSCAD wymagał dostarczenia mu płaskich obrysów naszych kół zębatych w plikach typu *.dxf. To też popularny format, wspierany chyba przez wszystkie programy operujące dwuwymiarową grafiką wektorową. W naszym wypadku była to akurat komercyjna wersja programu QCAD, ale można było użyć też jego darmowej wersji lub innego programu (np. darmowych LibreCAD czy nawet Incscape itp. lub komercyjnych typu AutoCAD czy Corel Draw). W tym programie 2D był wykonany obrys kół zębatych wykonany na podstawie płaskich obrazów uzyskanych na zwykłym skanerze płaskim.
 Czyli proces technologiczny wygląda tak:
@@ Linia 57: / Linia 57: @@
 [[File:kola-podajnik-qcad.jpeg|400px|center|thumb|Obrys koła zębatego ze skanu.]]
 Z uwagi na zastosowanie tych kół zębatych nie było potrzeby wnikania w dokładne parametry
-ich geometri. Wystarczyło obrysować je w dwuwymiarowym programie typu CAD na
+ich geometrii. Wystarczyło obrysować je w dwuwymiarowym programie typu CAD na
 podstawie płaskich skanów.

← poprzednia wersja		Wersja z 07:56, 22 sty 2013
Linia 78:		Linia 78:

	Obecnie na rynku występuje sporo "drukarek 3D" używających tworzywa zwanego PLA. W skrócie, jest to proekologiczne tworzywo otrzymywane z kukurydzy. Jego niewątpliwą zaletą jest trochę niższa temperatura "płynięcia" niż w wypadku tworzyw ABS oraz brak skurczu podczas stygnięcia. Rozwiązuje to wiele problemów technicznych przy drukowaniu. Jednak tworzywo to ma dla nas, inżynierów, pewną wadę: jest biodegradowalne. Co prawda nie trafiliśmy na opis w jakich warunkach zaczyna ulegać biodegradacji i w jaki sposób ona przebiega, ale trzeba sobie z tego zdawać sprawę. Wydaje się, że eliminuje to też zastosowanie tworzyw PLA z wytwarzania np. drobnych części samochodowych. Z uwagi na różnice cenowe drukarek 3D (na korzyść maszyn wykorzystujących PLA) ten temat wymaga dalszych badań z naszej strony.		Obecnie na rynku występuje sporo "drukarek 3D" używających tworzywa zwanego PLA. W skrócie, jest to proekologiczne tworzywo otrzymywane z kukurydzy. Jego niewątpliwą zaletą jest trochę niższa temperatura "płynięcia" niż w wypadku tworzyw ABS oraz brak skurczu podczas stygnięcia. Rozwiązuje to wiele problemów technicznych przy drukowaniu. Jednak tworzywo to ma dla nas, inżynierów, pewną wadę: jest biodegradowalne. Co prawda nie trafiliśmy na opis w jakich warunkach zaczyna ulegać biodegradacji i w jaki sposób ona przebiega, ale trzeba sobie z tego zdawać sprawę. Wydaje się, że eliminuje to też zastosowanie tworzyw PLA z wytwarzania np. drobnych części samochodowych. Z uwagi na różnice cenowe drukarek 3D (na korzyść maszyn wykorzystujących PLA) ten temat wymaga dalszych badań z naszej strony.
		+
		+	Oczywiście na rynku znajdują się także maszyny korzystające z innych tworzyw, jak np. nylon lub nawet akryl, ale te występują znacznie rzadziej i w innej grupie cenowej.

	==Wnioski==		==Wnioski==

@@ Linia 73: / Linia 73: @@
 właściwościami do ABS. Zrobili to dobrzy ludzie, którzy na tym się znają ;) W toku końcowych ustaleń, wybrano rozwiązanie aby z uwagi na naprężenia tnące działające wzdłuż warstw tworzywa, ośkę większego koła wykonać jednak z metalu.
-==Uwagi praktyczne dotyczących tworzyw używanych w drukarkach 3D==
+==Uwagi praktyczne dotyczące tworzyw używanych w drukarkach 3D==
 Nasze koła zębate zostały wykonane z tworzywa typu ABS. ABS jest nazwą handlową. Występuje pod nią pewna grupa tworzyw o zbliżonych, ale nie takich samych parametrach. Ich jakość też jest różna. My jesteśmy akurat zadowoleni. Drukowanie odbywa się poprzez nakładanie na gorąco kolejnych warstw tworzywa. Trzeba pamiętać, że wadą drukowania 3D z tworzyw typu ABS jest skurcz gotowego przedmiotu podczas jego stygnięcia. Nie jest duży i w wypadku drobnych detali, jak nasze koła, można go czasem pominąć. W wypadku większych przedmiotów skurcz w czasie stygnięcia może się stać poważnym problemem technologicznym.

@@ Linia 71: / Linia 71: @@
 [[File:kola-podajnik-gotowe.jpeg|400px|center|thumb|Wydrukowane koła chwilę po wyjęciu z maszyny.]]
 W końcu koła zostały wydrukowane z tworzywa zbliżonego składem i
-właściwościami do ABS. Zrobili to dobrzy ludzie, którzy na tym się znają ;) W toku końcowych ustaleń, wybrano rozwiązanie aby z uwagi na naprężenia tnące działające wzdłuż warstw tworzywa ośkę większego koła wykonać jednak z metalu.
+właściwościami do ABS. Zrobili to dobrzy ludzie, którzy na tym się znają ;) W toku końcowych ustaleń, wybrano rozwiązanie aby z uwagi na naprężenia tnące działające wzdłuż warstw tworzywa, ośkę większego koła wykonać jednak z metalu.
 ==Uwagi praktyczne dotyczących tworzyw używanych w drukarkach 3D==